Oldenkotte tweede natuur

Het voormalige tbs-complex Oldenkotte staat een aantal jaren leeg en wordt afgestoten. Het complex is treffend getypeerd als ‘een onmogelijk gebouw op een onmogelijke plek’. Daarmee is ook kernachtig aangegeven dat de kans voor een passende herbestemming nagenoeg nihil is. Met passend wordt met name bedoeld ‘passend in de omgeving’. De logische conclusie is dat sloop van het complex voor de hand ligt.

Desondanks wil het Rijk(svastgoedbedrijf) de regio niet in de steek laten en er een ontwikkeling inzetten waar het gebied voordeel van heeft. Een aantrekkelijk perspectief bieden betekent zorgen dat het gebied een bij de lokale omstandigheden passende invulling krijgt. Het voorstel dat we willen onderzoeken is of we juist het onmogelijke karakter van Oldenkotte onderdeel uit kunnen laten maken van een gebiedsontwikkeling in een krimpgebied. Het voorstel is van de sloop een positief evenement te maken: ‘het verval als groei’. Het gebouw dat zijn functie verliest, wordt niet ‘zomaar’ gesloopt. De inzet is dat het gebouw langzaam maar zeker door het landschap wordt overgenomen. Dan ontstaan er nieuwe bijzondere plekken van schoonheid, verwondering en bijzondere natuurontwikkeling. Een experiment waarbij verval als kunstproject wordt ingezet heeft nog nergens anders in Nederland plaatsgevonden.