Het nieuwe verhaal voor Den Haag stelt wederkerigheid en meerstemmigheid centraal. Dit verhaal krijgt pas diepte bij een herijking van de huidige dynamiek tussen stad en macht. Hierbij vormen de fysieke wortels van de stad het uitgangspunt. Het onderzoek Landschap als drager ontrafelt hiervoor de aanknopingspunten uit de historische continuïteit van het landschap. Het biedt een basis om op voort te bouwen of om nieuwe lagen aan toe te voegen.
De ruimtelijke ontwikkeling van Den Haag rust van oudsher op de ondergrond (het water- en bodem-systeem), de bereikbaarheid en de integratie van het landschap. Niet toevallig vestigden internationale en institutionele functies zich historisch op de droge strandwallen. Het Binnenhof is hiervan het archetype: een veilige enclave nabij de zoetwaterbronnen van de Haagse Beek. Deze ondergrond bood een logische basis voor bewoning en machtsvorming. Het politieke centrum trok overheden, internationale instellingen en de elite aan. Een netwerk van lanen en vaarten ondersteunde deze concentratie. Hierdoor ontstond een duurzaam stedelijk weefsel waarin gebouwen en landschap één geheel vormden. Open, representatieve ruimtes waren daarbij essentieel voor de uitstraling van status.
Tot het midden van de twintigste eeuw vond de bouw plaats in harmonie met deze landschappelijke patronen. Nadien raakte de Schaalvergroting minder geschikte voeling met de ondergrond uit beeld. en technologie maakten bouwen op locaties mogelijk, zoals rond Den Haag Centraal. Instellingen verschoven naar plekken buiten het traditionele machtscentrum en verdichting slokte open ruimtes op. Hoewel het historische fundament nog altijd een aantrekkelijk vestigingsmilieu biedt, staat dit systeem nu onder druk. Door strengere huis-vestingseisen en verminderde aandacht voor de onder-grond groeit de spanning rondom locaties. Ook draagt de huisvesting van de internationale gemeenschap onvoldoende bij aan een evenwichtige stadsontwikkeling. Recente projecten, zoals de Internationale Zone, tonen hoe kansrijk het is om het landschap in te zetten om veiligheid natuurlijk te integreren.
Het onderzoek Landschap als drager biedt de juiste sleutel om los te komen van deze knelpunten. Het levert de kennis om historische patronen van de ondergrond te herkennen en hierop voort te bouwen. De identiteit van Den Haag rust immers op de onlosmakelijke band tussen het natuurlijke landschap en de internationale rechtstadsfunctie. Het leidend maken van deze natuurlijke historie dwingt tot een heldere lang e-termijnvisie. Alleen zo ontstaat een koers die de korte cyclus van de vastgoedmarkt overstijgt.